Kiedy można ubiegać się o odszkodowanie od sprawcy zdarzenia?
Ofiary przestępstw kryminalnych, które doznały szkód majątkowych, mogą w trakcie procesu karnego ubiegać się o odszkodowanie. Wówczas powinny złożyć stosowne oświadczenie o przystąpieniu do postępowania w celu dochodzenia roszczeń. Osoba pokrzywdzona może przystępować do postępowania, aż do momentu rozpoczęcia rozprawy głównej. Dopuszcza się jednak także możliwość przystąpienia już w trakcie rozprawy.

Jak postępować w przypadku ubiegania się o odszkodowanie?
Dochodzenie roszczeń przez poszkodowanego następuje przez złożenie oświadczenia (w dowolnej formie) o dochodzeniu roszczeń odszkodowawczych i przystąpieniu z tego powodu do postępowania. Oświadczenie może mieć formę ustną lub pisemną, ale nie powinno zawierać wysokości roszczenia. Jeśli natomiast ofiara domaga się odszkodowania w związku z powstałymi kosztami (np. pobytu w szpitalu, zadośćuczynieniem za ból i cierpienie) może wskazać kwotę odszkodowania. Przez oświadczenie pokrzywdzony otrzymuje status uczestnika prywatnego.

Kiedy przysługuje pomoc prawna?
Ofierze przestępstwa przysługuje bezpłatna porada prawna, której może zasięgnąć we wszystkich sądach rejonowych. Urzędy podejmujące działania w trakcie prowadzonego postępowania mają obowiązek co do poinformowania pokrzywdzonego o jego prawach oraz o prowadzonym postępowaniu karnym. Poszkodowani mogą liczyć zarówno na pomoc w przygotowaniu procesowym jak i pomoc psychologiczną, opłacaną przez Federalne Ministerstwo Sprawiedliwości. Pomoc ta nie jest świadczona w przypadku postępowania cywilnego.
W przypadku postępowania karnego poszkodowanego może reprezentować adwokat, jednak nie jest to obowiązkowe. Osoby nieletnie lub wykorzystywane seksualnie mogą skorzystać z reprezentacji adwokata podczas trwania procesu od początku do końca. Tylko w niektórych przypadkach reprezentacja adwokata dla uczestników procesu jest bezpłatny.
Ważną informacją jest fakt, iż ofiary najczęściej nie są przesłuchiwane, w innym przypadku mogą zostać przesłuchane ustnie lub składając pisemne oświadczenie. Podczas przesłuchania ustnego sprawca nie jest obecny na sali.

Jaka potrzebna jest dokumentacja w dochodzeniu roszczenia?
W trakcie postępowania karnego oceniane są szkody powstałe w wyniku przestępstwa, ale też powstałe skutki uboczne dla ofiary. Jeśli wyniki sprawy nie prowadzą do wiarygodnego orzeczenia w sprawie prowadzonych roszczeń odszkodowawczych, wówczas powinny zostać podjęte dodatkowe badania w sprawie. Kwestia zebrania wymaganej dokumentacji leży po stronie austriackiego sąd.

2. Odszkodowania dla ofiar przestępstw wypłacane przez państwo

Możliwość otrzymania odszkodowania od instytucji państwowych
Odszkodowania od Skarbu państwa wypłacane są zgodnie z Ustawą federalną z dnia 9 lipca 1972 r. o udzielaniu pomocy ofiarom przestępstw (Ustawa o ofiarach przestępstw - Verbrechensopfergesetz – VOG).

Jakie są warunki przyznania odszkodowania od Skarbu Państwa ?
O odszkodowanie mogą starać się jedynie osoby, które padły ofiarą zamierzonego przestępstwa, za którego popełnienie przysługuje powyżej 6 miesięcy pozbawienia wolności.

W przypadku jakich szkód można ubiegać się o rekompensatę od Skarbu Państwa?
Odszkodowanie przysługuje ofierze przestępstwa w wyniku którego doznała obrażeń ciała utrzymujących się przez okres min. 6 miesięcy i powinno rekompensować:
- utratę części dochodów lub alimentów,
- koszty poniesione na leczenie i rehabilitację,
- wydatek na opiekę (dodatek dla osób niewidomych),
- w przypadku śmierci ofiary zwrot kosztów pochówku dla rodziny.

Jakie odszkodowanie od państwa przysługuje w przypadku śmierci ofiary przestępstwa?
Zgodnie z ustawą o ofiarach przestępstw, osoby, które w wyniku przestępstwa straciły osobę najbliższą lub były zależne finansowo od ofiary przez otrzymywane alimenty, mają prawo do odszkodowania.

Jak wygląda możliwość dochodzenia roszczeń od państwa austriackiego a obywatelstwo ofiary?
Niezależnie od miejsca popełnienia przestępstwa na ofierze obywatelom Austrii przysługuje odszkodowanie. Obywatele EOG mogą dochodzić się swych roszczeń od państwa austriackiego gdy szkoda miała miejsce na terenie Austrii. W przypadku gdy przestępstwo miało miejsce za granicą, wówczas warunkiem jest posiadanie stałego miejsca pobytu w Austrii.

Jak postępować w przypadku doznania szkody?
Zgodnie z ustawą o ofiarach przestępstw, ofiara powinna zawiadomić policję lub w inny sposób przyczynić się do wyjaśnienia okoliczności zdarzenia.
Gdy sprawca jest nieznany również można ubiegać się o odszkodowanie od państwa pod warunkiem, jeśli można stwierdzić że do przestępstwa faktycznie doszło
Odnośnie wniosku o zgłoszeniu przestępstwa można go złożyć już w trakcie prowadzonego dochodzenia (6 miesięcy lub 2 lata) w Federalnym Urzędzie Socjalnym.

Odpowiedzi na wszelkie pytania można uzyskać na stronie należy składać na stronie Federalnego Ministerstwa ds. Bezpieczeństwa Społecznego, Pokoleń i Ochrony Konsumenta.

Procedura dochodzenia odszkodowania w Niemczech różni się od norm obowiązujących na terenie Polski.W prawdzie podstawowe zasady są uniwersalne dla większości krajów Europy, ale w dalszym ciągu istnieje szereg odmiennych regulacji prawnych. Największym problemem poszkodowanych w dochodzeniu odszkodowania są bariery językowe oraz nieznajomość prawa w tej kwestii. Do najważniejszych praw przysługujących poszkodowanemu w wypadkach w Niemczech należy między innymi prawo do całkowitego zwrotu kosztów naprawy pojazdu oszacowanego w oparciu o opinię rzeczoznawcy oraz zwrot utraconej wartości handlowej pojazdu.
Oprócz szkód rzeczowych bardzo często mamy do czynienia ze szkodami osobowymi. W takich przypadkach poszkodowanemu przysługuje zadośćuczynienie za poniesione krzywdy psychiczne i fizyczne, zwrot kosztów leczenia i rehabilitacji. Dodatkowo poszkodowani powinni otrzymać zwrot utraconych w wyniku wypadku dochodów.

Rozliczenie pomiędzy zlecającym, a zleceniobiorcą następuje na zasadzie wystawienia faktury vat. Prawo niemieckie zakazuje jednak podpisywania tego typu umów w przypadkach, gdy wykonywana praca ma charakter pracy typowo najemnej. Pracujący na zasadzie samozatrudnienia mają taki sam obowiązek opłacanie składek ubezpieczeniowych, jak pracownicy zatrudnieni na zasadzie umowy o pracę.

Jeśli chodzi o Niemcy, nie istnieją żadne ograniczenia co do rodzaju pracy jaki może być wykonywany na sadzie samozatrudnienia. W przypadku samozatrudnienia ograniczenia w dostępności do niektórych sektorów gospodarczych nie mają znaczenia ponieważ zgodnie z prawem wszyscy obywatele Unii Europejskiej mają prawo do swobodnego prowadzenia działalności gospodarczej na terenie Niemiec.

Praca na zasadzie samozatrudnienia największym powodzeniem cieszy się w sektorze budowlanym. Wielu pracowników, nie chcąc ryzykować pracy “na czarno” wybiera właśnie ten rodzaj podejmowania pracy. W wielu przypadkach okazuje się on bardziej korzystny dla pracownika niż praca najemna.

Państwowe organizacje pośrednictwa pracy:

Rolę publicznego pośrednika pracy w Holandii pełni Centrum Pracy i Dochodu (CWI). Zajmuje się ono zarówno rejestrowaniem i monitorowaniem osób bezrobotnych jak i pośredniczy pomiędzy zakładami pracy, a pracownikami. CWI informuje bezrobotnych o dostępnych miejscach pracy, często umawiając ich z potencjalnymi pracodawcami. CWI odgrywa aktywną rolę na holenderskim rynku pracy organizuje różnego typu akcje informacyjne na temat możliwości zdobycia pracy, podniesienia swoich kwalifikacji, oraz najbardziej atrakcyjnych branż. Centrum Pracy i Dochodu podobnie jak polski Urząd Pracy zajmuje się również przyznawaniem świadczeń socjalnych oraz zasiłków dla bezrobotnych. Aby dokonać rejestracji w CWI trzeba posiadać ważny numer sofi.
Cudzoziemcy mogą dodatkowo kontaktować się z Europejskimi Służbami Zatrudnienia, które dysponują również pomocą polskich konsultantów. Organizacja dostarcza zainteresowanym informacji o holenderskim rynku pracy oraz ogólnych warunkach pracy w Holandii. Europejskie Służby Zatrudnienia bardzo rzadko zajmują się bezpośrednim pośrednictwem pracy.

Prywatne firmy zajmujące się pośrednictwem pracy:

Na terenie Holandii działają liczne niepubliczne biura pośrednictwa pracy. Agencje zajmują się wyszukiwaniem i przedstawianiem ofert pracy swoim klientom. W Holandii korzystanie z tego typu firm jest bardzo popularne. Na rynku działają liczne wyspecjalizowane przedsiębiorstwa, które zajmują się pośrednictwem pracy tylko w jednej ściśle określonej branży np.: poszukują pracowników budowlanych, sezonowych, biurowych, kierowców itp.
Również na rynku polskim działają organizacje zajmujące się pośrednictwem pracy na terenie Holandii, korzystanie z ich usług jest bardzo powszechne, ale często wiąże się ono z dodatkowymi kosztami i prowizjami. Zanim zdecydujemy się na pomoc prywatnego pośrednika pracy powinniśmy sprawdzić dane biuro można znaleźć na stronie http://www.goudengids.nl.

Sposobów na poszukiwanie pracy jest znacznie więcej. Wielu ludzi decyduje się na samodzielne poszukiwanie miejsca pracy. Bardzo popularnym medium w tej kwestii stały się liczne portale internetowe. Największą zaletą tych stron jest łatwy dostęp do informacji o wolnych miejscach pracy oraz bezpośredni kontakt z potencjalnym pracodawcą. Tego typu serwisy oferują także pomoc w tworzeniu CV i informują o formalnościach związanych z zatrudnianiem obcokrajowców. Decydując się na wyjazd do Holandii warto rozpocząć poszukiwania pracy już w Polsce, ponieważ pomoże to nam w u niknięciu niepotrzebnych problemów oraz stworzy możliwość konsultacji warunków umowy o pracę.

Na co należy zwrócić uwagę przy zawieraniu umowy o pracę?

Najważniejszą kwestią jest niewątpliwie umieszczenie na umowie dokładnych danych osobowych pracownika i pracodawcy oraz szczegółowych informacji na temat miejsca i rodzaju wykonywanej pracy. Pracownicy powinni ustalić czas obowiązywania umowy oraz ewentualne sankcje grożące za jej zerwanie. Należy zwrócić uwagę na sposób wyliczania ewentualnych premii, nadgodzin oraz dodatków urlopowych. Na umowie o prace dodatkowo powinny być umieszczone informacje na temat ubezpieczenia, funduszu emerytalnego, czas potrzebny na wypowiedzenie umowy.

Czym różni się umowa na czas nieokreślony od umowy na czas określony?

W przypadku umowy na czas nieokreślony, pracodawca nie ma obowiązku uzgadniania z pracownikiem czasu na który zawiera się umowę. Pracodawca musi jednak uprzedzić pracownika o ewentualnym rozwiązaniu współpracy z odpowiednim wyprzedzeniem czasowym. Okres wypowiedzenia powinien być regulowany w umowie. W przypadku umowy na czas określony pracodawca jasno określa okres zatrudnienia pracownika. Czas trwania umowy jest ściśle określony, więc umowa traci ważność w terminie określonym w umowie. W tym przypadku pracodawca nie jest zobowiązany do wcześniejszego wypowiedzenia. Umowę można zakończyć w każdym momencie jej obowiązywania tylko wtedy gdy zostało to uregulowane w umowie. Pracodawca ma prawo do zawarcia z pracownikiem wyłącznie trzech umów na czas określony, w przypadku podpisania kolejnej umowy automatycznie staje się ona umową na czas nieokreślony.

Zgodnie z prawem każda umowa o pracę musi zawierać przede wszystkim dokładny adres pracodawcy (nazwa firmy wraz z jej siedzibą) oraz okres w jakim umowa obowiązuje (czas zatrudnienia). Przy podpisywaniu umowy o pracę w Niemczech warto pamiętać o tym, iż w przypadku, gdy pracodawca nie umieści na niej kwoty wynagrodzenia oraz warunków wykonywanej pracy umowa jest nieważna. Pracodawca zobowiązany jest również do umieszczenia adnotacji dotyczącej ubezpieczenia społecznego oraz przysługujących świadczeń socjalnych. Podpisujący umowę zawsze powinien się zorientować odnośnie sankcji, które grożą na wypadek jej przed terminowego zerwania. W przypadku kiedy umowa podpisywana jest za pośrednictwie agencji pracy warto uregulować kwestie takie jak: kto pokrywa koszty dojazdu do pracy w Niemczech, jakie są obowiązki agencji wobec pracownika oraz najistotniejsza kwestia jakie wynagrodzenie należy się naszemu pośrednikowi.

Oprócz omówionych powyżej kwestii w umowie o pracę może znaleźć się szereg innych dodatkowych regulacji. Zanim podpiszemy jakiekolwiek zobowiązanie musimy dokładnie przeczytać i przeanalizować wszystkie zawarte w umowie regulacje. W razie jakichkolwiek problemów pracownicy mogą kierować skargi do Państwowej Inspekcji Pracy, bądź też do polskich placówek dyplomatycznych.